ورزش رزمی وینگ چون

بیوگرافی استاد بزرگ ایپ من (IP MAN)

                 به نام ایزد بخشنده ومهربان

با عرض ادب خدمت بازدید کنندگان و دوستان و همکاران محترم ، با توکل به خداوند متعال وینگ چون کونگ فو ایران اماده ارائه خدمات و مطالب وسیع به تمام دوست دارن خود می باشد، و با مطالب جذاب اماده بهره برداری می باشد، با تشکر از صبر و پیگیری زیاد شما دوستدارن این ورزش ...

 

 

من هنگامه مبارزه همه چیز را یاد میگیرم پس تو هم مبارزه كن (بروس لی)

بیوگرافی استاد بزرگ ایپ من (IP MAN)

درباره استادبزرگ ایپ من :

امروزه دیگر با نام ایپ من اکثریت مردم دنیا آشنا می باشند و درکشورعزیزمان او را بانام مردی به نام

ایپ می شناسند.ایشان متولدسال 1897میلادی درفوشان چین

 

 

وینگ چون و سیفو یپ من
وینگ چون توسط یک زن طراحی شده، بر همین اساس افرادی که در این رشته فعالیت می کند از همان آغاز متوجه می شوند که قدرت هیچ نقشی در این هنرهای رزمی ندارد.

در ظاهر وینگ چون Wing Chun یکی از ساده ترین سیستم کونگ فو Kung Fu چینی است. سه فرم دست خالی و بدون سلاح ماهیت کامل این هنر را پوشش می دهد. همچنین وینگ چون از چوب بلند و چاقوی های پروانه ای محبوب چین جنوبی استفاده می کند.

تعلیم در این نوع هنر رزمی، شامل سه فرم است: دست ها چسبنده، و ودان دامی Wodden Dummy، اموزش کیف شنی و در نهایت مبارزه آزاد. با این حال در پشت ظاهر ساده و گول زننده این سیستم از کونگ فو، دانش وسیعی نهفته است. وینگ چون هم ساده و هم زیبا است. اما در عین حال اگر در هر مواجهه و درگیری استفاده شود بسیار مؤثر است. اقتصاد حرکت در تمام زمان ها به وسیله تئوری خط مرکزی اجراء می شود و این امر ایده کلیدی در وینگ چون است. وینگ چون توسط یک زن طراحی شده، بر همین اساس افرادی که در این رشته فعالیت می کند از همان آغاز متوجه می وشد که قدرت هیچ نقشی در این هنرهای رزمی ندارد.

موقعیت صحیح، احساس و استراتژی فاکتورهائی هستند که به جای قدرت بر آنها تکیه می شود. اساساً شما در این روش از قدرت حریف به سود خودتان استفاده می کنید.

وینگ چون از مشت ها، کف دست ها، سقلمه زدن ها، هل دادن ها، لگدها، آرنج ها، حملات شانه، سر، باسن و زانو استفاده می کند. محدوده کوچکی از ضربات که مهمات وینگ چون را تأمین می کند با حملات سریع دست ها، پاها و تکنیک های همزمان حمله و دفاع توصیف می شود.

● یپ من (Yip man) استاد بزرگ

یپ من استاد بزرگ، تمام زندگی اش را به عنوان قهرمان وینگ چون کونگ فو سپری کرده است. او عامل مهمی در پیشرفت وینگ چون کونگ فو محسوب می شود.

وی اولین سیفوئی Sifu بود که مدرسه وینگ چون قابل دسترسی برایعموم را باز کرد.

این استاد تعلیماتش را زیر نظر چان واه سون Chan Wah Soon اولین مربی از سه نفری که به یپ من تعلیماتش را در سن بسیار کم آغاز کرد و چان را به عنوان جوان ترین و آخرین شاگردش پذیرفت.

یپ من تا زمان مرگ چان در سال ۱۹۰۵ زیر نظر او تعلیم می دید. پس از آن وینگ چون را با ان جی چونگ سو Ng Chung So یکی از پیروان برگزیده جان ادامه داد.

بعد از دو سال، یپ فاتشان Yep Fatshan را ترک کرد و به هنگ کنگ رفت و برای پیگیری تحصیلاتش در کالج سنت استفان St.Stephan ثبت نام کرد. زمانی که یپ در کالج بود یکی از هم کلاسی هایش وی را تشویق به مبارزه با یک کونگ فو کار پیری کرد که در قایق در خلیج کنگ زندگی می کرد. یپ این کار را کرد و به جستجوی آن مرد پیر رفت و او را به مبارزه طلبید. پیرمرد پذیرفت که با او مبارزه کند. با وجود شهرت یپ به عنوان مبارز بی همتا، پیرمرد وی را به طور ماهرانه ای شکست داد. یپ پس از شکست فهمید که آن پیرمرد استاد لیونگ بیک Leung Bik یکی از نوادگان مستقیم دودمان اصلی وینگ چون است.

پس از مبارزه و مغلوب شدن، یپ لیونگ او را به عنوان تنها شاگردش در این هنر برگزید و باعث پیشرفت بیش از پیش وینگ چون شد. وی هم اصول تئوری یپ را گسترش داد و هم تکنیک های او را تصحیح کرد. یپ در سن ۲۴ سالگی به خانه اش بازگشت و به عنوان پلیس محلی منطقه نامهوئی Namhoi مشغول به کار شد. یپ به عنوان افسر مجری قانون، چندین سال کار کرد و در اوقات فراغت به آموزش وینگ چون می پرداخت. اما همیشه در تطابق با سنت های وینگ چون و آموزش آن را تنها به تعداد کمی از شاگردانی که با دقت انتخاب شده بودند محدود می کرد.

یپ این روش را تا تسلیم چین در برابر انقلاب کمونیست در سال ۱۹۴۹ ادامه داد. گزارش های تاریخی این چنین نشان می دهد که در قیام کمونیستی، یپ احساس کرد مجبور است از سرزمین اصلی چین بگریزد و به هنگ کنگ که تحت تأثیر فرهنگ انگلیسی بود باز گردد. در هر صورت در ۵۴ سالگی یپ خانه و خانواده اش را ترک کرد و گفت این شانس را پیدا کرد که مخفیگاهی در ساحل بیابد.

زمانی که او تنها و نیازمند به هنگ کنگ رسید و با فقر جدی مواجه شد، یپ من به سرعت به سوی مهارت های هنرهای رزمی اش بازگشت تا مخارج ادامه زندگی اش را تأمین نماید. او تصمیم گرفت که ارتباطش را با سنت های وینگ چون و آموزش محدود به تعداد کمی از شاگردان منتخب قطع کرد و یک مدرسه عمومی وینگ چون در ساختمان تالار وحدت برای کارکنان رستوران باز کرد.

به هر حال ویپ من، کار آموزش در هنگ کنگ را آغاز کرد و همراه با آن دانه های انقلاب در هنرهای رزمی را پایه گذاشت و با تلاش های بعضی از شاگردانش که او به آنها آموزش داد، ریشه در کشورهای دیگر به اندازه سراسر دنیا دواند. با این که یپ من خود هرگز خارج از منطقه تحت نفوذ چین تدریس نکرد اما پیروانش وینگ چون او را به تمام جهان بردند. بروس لی یکی از آنها بود.

احتمالاً در وینگ چون نام هیچ شخص دیگری با احترام و تکریم به بزرگی استاد بزرگ سیف یپ من برده نمی شود یپ من استاد این هنر تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۲ بود.

سیفو یپ من، همواره اعتباری به عنوان گسترندهٔ وینگ چون از نوع مبارزه گمنامی که تنها در چین شناخته شده بود تا نوعی از کونگ فو را شهرت جهانی داد که اکنون هزاران نفر آن را تعلیم و آموزش می بینند.

 

 

 

+ نوشته شده در  ساعت 0 قبل از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

نکاتی مهم در تمرین وینگ چون

نکاتی مهم در تمرین وینگ چون

  • در حالت استقرار ستون فقرات باید کاملا صاف باشد و این حالت سالمترین و محکمترین حالت برای فایت می باشد.
  • در استقرار باید کپل و سر و گردن و سینه تنظیم باشد و کنترل شود و بعد از مدتی بصورت عادت می شود و عضلات و مغز خسته نمی شود.
  • نحوه مشت زنی در وینگ چون زیاد می باشد ، مهمترین آن باید آرنج به وسط بدن بیاید و بدن را پوشش دهد و درجه مچ دست نیز مهم است که نقطه برخورد سیکن ها باشند و باید دقت داشت که سیکن کاملا در مرکز بدن باشد.
  • در مشت زدن سرشانه ها نباید عقب باشد زیرا قدرت مشت وینگ چون از سرشانه ها می باشد مانند بوکس غربی.
  • شما در تمرینات و ضربه زدن باید کاملا ریلکس باشید که قدرت و نیرو در بدن ایجاد شود و انتقال آن به حریف راحتتر باشد.
  • احتیاج نیست در ضربه زدن دست کشیده باشد و با آرنج شکسته نیز می توان مشت زد.

+ نوشته شده در  ساعت 9 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

پنج خط مهم در وینگ چون

پنج خط مهم در وینگ چون

پنج خط مهم درتمرین وینگ چون:

1).خط مرکزی بدن که بدن رابه دونیمه چپ وراست تقسیم می کند. این خط علتهای دروینگ چون

دارد.ابتدابدن بایددریک خط قراربگیردوآرنج نیزدروسط قراردارد.

2).خط بین آرنج هابایدموازی بازمین باشند.ارتفاع بین آرنج هابااین خط نیزمشخص می شود.زاویه

بین ساعدوبازو باید135درجه باشدوفاصله آرنج تابدن یک مشت است.

3).خط دردفاع بونگ سائومی باشدوازسیکن وسط شروع شده تااواسط ساعد،زاویه بونگ

سائو135درجه می باشد.


4).خط فاصله بین دوحریف می باشدواین فاصله بسیارمهم است.جهت ضربه زدن ودفاع بهتر.برای

کم وزیادشدن فاصله ازپاهااستفاده می شودنه اینکه دستهایمان رابکشیم.

5).خط ازطرفین بدن می باشد،ازگوش،شانه وکپل به زمین برای حفظ تعادل وتنظیم مرکزثقل.



+ نوشته شده در  ساعت 9 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

دلایل شکسته بودن دست هنگام ضربه زدن

دلایل شکسته بودن دست هنگام ضربه زدن

1- اگردست بصورت کشیده ضربه بزند برای دفاع کردن وضربه زدن دوباره سخت است وفرصت کمتری داریم.

2-اگردست بصورت کشیده ضربه بزندحریف راحت می تواند دست مارابپیچاندوبشکند.

3-اگردست بصورت کشیده ضربه بزندممکن است که ضربه رااشتباهی بزنیم وتضمینی برای درست ضربه زدن نیست.

4-اگردست بصورت کشیده ضربه بزند برای دفاع بایددوباره زاویه دست را به 135درجه برگردانیم تابتوانیم راحت دفاع کنیم واین کاراحتیاج به زمان دارد.

+ نوشته شده در  ساعت 9 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

تفاوت نحوه آموزش وینگ چون با سایر هنرهای رزمی

تفاوت نحوه آموزش وینگ چون با سایر هنرهای رزمی

روش آموزش سبکهای دیگررزمی به این نحو است :که اگرحریف چنین حرکتی ویا تکنیکی رااجراکرد‚شما آن تکنیک ویا حرکت راباید

اجرا کنید.

اما درسیستم وینگ چون هنرجو گستره ی بزرگی ازتکنیکهای مخصوص دفاع وحمله را می آموزد وقدرت اختیار می یابد واین هنرجو

است که درحین مبارزه باید تصمیم بگیرد.

تمرین چی سائو یا همان دستان چسبان که توسط دوهنرجو اجرا می شود در واقع این تمرین یک شروع است برای اجرای کلیه

تکنیک های وینگ چون بصورت دفاع وحمله .

هنگام انجام تمرین چی سائو هنرجوها پل ارتباطی هنرجوهای دیگر رااحساس می کنند ‚تابنابراین بتوانند به سادگی وسریعا نسبت

به خلاء های تکنیک های حریف واکنش نشان دهند.

پس ازمدتی تمرین ‚ این تکنیک ها دربدن جا افتاده وملکه ذهن شده وواکنش ها نیز امری طبیعی می شوند.بدین ترتیب چی سائو

تبدیل به سیستم خودکار می شود.

تعبیر دیگر برای چی سائو « آب دربرابر سد » است .معمولا آب درپشت سد با فشاری معمولی جمع می شود ولی هنگامی

که یک شکاف ایجاد شود آب با تمام انرژی پتانسیل ذخیره شده پشت سد ‚ با تمام قدرت به بیرون پرتاب می شود تا جائیکه شکاف

بزرگتر شود.

پس ازچند سال تمرین چی سائو حس هنرجو غیر قابل باور وغیر قابل بیان خواهد شد وبا تمرین چی سائو و مبارزات قراردادی دیگر

متوجه می شوید که عمل وعکس العمل های وینگ چون را نمی توان به روش مذکور یعنی ” اگر حریف اینکار را کرد ‚ شما آن

کاررا بکن “ توجیه کرد.

هنگامی که هنرجو تا آن حد پیشرفت کرد ‚ شروع به تمرین ‚ پا های چسبان با همان هدف مشابه می کنیم که چی گرگ نام دارد.

همانطور که یک ضرب المثل چینی می گوید « دست مسئول مبارزه با دست است و پا هم مسئول مبارزه با پا »

واین است که باعث شده تا وینگ چون راسبکی مخصوص مبارزه خیابانی کند.

+ نوشته شده در  ساعت 9 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

وینگ چون :سبکی که بایدبهتربشناسید

وینگ چون :سبکی که بایدبهتربشناسید

‚‚وهنروینگ چون روزبه روزدرجهت تبدیل به یک نام آشناقدم برمی دارد.

بیشتررزمی کاران شهرت وینگ چون رادرسادگی ‚کارآمدبودن وموثر بودن آن می دانند.اما سوالی که درذهن بسیاری ازرزمی کاران وجوددارداین است که چه چیزی باعث این تاثیر شگفت آورمیشود؟

تجربه ای راکه طی سالها تجزیه وتحلیل فرآیندتقویت حس یعنی (چی سائو) یاسیستم تمرینی دستان چسبان بدست آمده است

رابصورت یک عبارت ساده بیان می کنیم تانبوغ پنهان درپشت چی سائو راهرچه بهتر درک کنید.

دربسیاری ازسمینارها واستاژهای عمومی که راجع به بررسی مزایای وینگ چون بوده ‚همواره دوسوء تعبیر به چشم می خورد که نسبت به بقیه شایع تراست.

اول :اینکه اگروینگ چون ازنظر تکنیک سبکی کامل است ¸پس چرابروس لی آنراموردانتقاد قراردادووقت خودرادرجهت بهبود آن صرف کرد؟

پاسخ این سئوال رابسیارمختصرومفیدمی دهیم .اما اصلا قصد آن رانداریم که خیل هواخواهان بروس لی این ستاره بزرگ هنرهای رزمی وسینمارابرنجانیم.

این یک واقعیت است که بروس لی وینگ چون رابصورت کامل تمرین نکرد واکثریت رزمی کارن این رامی دانند.پس چگونه ممکن

است کسی حالا هرچقدرهم با استعداد ‚بدون دانستن تمام حقایق ‚یک برداشت سطحی درمورد هرچیزداشته باشد.بنابراین می

توانیم نظرات بروس لی راازآندسته برداشت ها برشمریم.

شایان ذکراست که ما رزمی کاران بروس لی راازبهترین رزمی کاران گذشته ‚حال وآینده می دانیم ومعتقدیم بروس لی بودکه کونگ

فو رابه جایی که الان هست رسانید.

پیرو تحقیقات ومطالعات انجام شده بنیان جیت کان دوکه روش مبارزاتی بروس لی بوده است ‚وینگ چون می باشد.

دومین: سوءتعبیر راجع به وینگ چون آن است که درصورت استفاده ازوینگ چون فرد نمی تواندبا چند نفر همزمان مبارزه کند.

این جمله کاملا مضحک وبی معنی است ‚برای نبردفیزیکی بایدمولکول ‚مولکول رالمس کند‚بعبارت دیگر برای صدمه زدن به

یک مهاجم شما مجبوربه برخورد وتماس با اوهستید.

بدین طریق تنها یک گستره درنبرد تن به تن وجودداردوآن هم گستره تماس باحریف است .

دروینگ چون این گستره پل تماس نامیده می شود.هرچیزپیش تر ازپل ارتباطی انجام شود‚یک سرآغازاست .چه حالت آماده

به رزم درنظرگرفته شود‚چه دادوفریادکردن وچه رقصیدن باحرکت دستان به سمت اطراف ‚تنهاحالتی که این اوضاع به یک مبارزه

تبدیل می شود این است که فاصله کم شود وبرخورد ایجادشود.

که درسیستم وینگ چون باتمرین موی فای جونگ (پایهای چوبی )یا حمله باقدم برداشتن که باعث پیشرفت هرچه بیشتردر

کم کردن فواصل است انجام میشود.

وینگ چون هم مانند هرسبک دیگری ازفرم های خود یعنی ‚سیو نیم تائو-چام کیو-بیوجی استفاده می کند تابه هنرجویان تکنیک‚

تعادل‚ کاربردتکنیک واستفاده ازسرعت وتوان تکنیک حریف رابیاموزد.

پس شمابایداین مهارت هارابه ابزارهای مبارزه تبدیل کند.

+ نوشته شده در  ساعت 9 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

تاریخچه وینگ چون


وینگ چون یکی از سبک های رزمی جنوب چین می باشد که دارای فلسفه ویژه و قدمت 350 ساله است. این هنر توسط یکی از راهبه های معبد شائولین به نام خانم انجی موئی که آموزش 5 سبک اصلی کونگ فو سیولام را بر عهده داشت ابداع گردیده است.

راهبه برای حفظ این سبک نوپا آن را به دختری به نام ایم وینگ چون برای دفاع از خود در مقابل کشتی گیری که قصد داشت او را وادار به ازدواج با خود کند، آموزش داد. که دوران این آموزش 3 سال به طول انجامید، سپس دختر به دهکده باز گشت و کشتی گیر مدعی را در مقابل اهالی دهکده شکست داد.

آوازه این مبارزه باعث شد تا بسیاری از رزمی کاران جهت مبارزه با خانم وینگ چون به دهکده او بروند، در این میان جوانی به نام لئونگ بک چائو (Leung Bakchau) که خود نیز از اساتید کونگ فو بود وی را به مبارزه دعوت کرد و از وینگ چون شکست خورد ولی خانم وینگ چون وی را به همسری برگزید و تمام آموخته هایش را به شرط اینکه به افراد با صلاحیت آموزش داده شود به همسرش آموخت.

سپس این هنر رزمی پس از چند نسل به مردی به نام ایپ من (Yipman) رسید. تا قبل از او آموزش این سبک بر طبق همان اصول و سنت ها ، به طور سینه به سینه و سرّی بود ، ولی در دهه ی 40 میلادی استاد ایپ من تصمیم گرفت بطور علنی آموزش به چینی ها را در هنگ کنگ آغاز کند و معتقد بود این هنر می تواند برای افراد زیادی که در جستجوی راه و شیوه ای خاص و کارآمد هستند مفید واقع شود.

وینگ چون کونگ فویک نوع استیل هنررزمی است که بیشترازآنکه براساس حرکات حیوانات خلق شده باشد.برپایه فیزیک وخصوصیات بیومکانیکی انسان است.

حرکت دریک مسیرمستقیم-سرعت-ضربات وتکنیکهای مستقیم وترکیبی وتلاش درجهت خنثی نمودن حملات حریف بیشترازاعمال نیروبرای ضربه زدن ویاحمله مستقیم ازخصوصیات و ویژگیهای بارزاین هنرمحسوب می شود.

این سبک به گونه ای طراحی شده که تاحالت برتری روحی وفیزیکی رادرفردایجادکرده وبه اواجازه دهد تابایک هارمونی خاص درمقابل هرحریف قدرتمندی قرارگیرد.


+ نوشته شده در  ساعت 9 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

عکس های فراموش شده از بروس لی









































































































































 

 

+ نوشته شده در  ساعت 8 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

هنر فیلیپینی ها ( کالی - اسکریما - آرنیس )وکتابهای استاد

هنر فیلیپینی ها ( کالی - اسکریما - آرنیس )

این هنر رزمی، ریشه فیلیپینی دارند. کالی از جنوب این کشور می آید، آرنیس از شمال و اسکریما متعلق به مرکز این کشور می باشد.

استفاده از چوب کوتاه یا یک خنجر بلند، استفاده از دو اسلحه به صورت همزمان که شامل یک شمشیر و یک خنجر می باشد، مبارزه با دستان خالی که در آن از ضربات مشت، لگد و یا گلاویزشدن با حریف استاده می شود.

ادامه مطلب

+ نوشته شده در  ساعت 7 بعد از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  | 

بیوگرافی ChowTze Chuen

بیوگرافی ChowTze Chuen

 

مختصری درباره سی کنگ چوتزچون

از جمله معدود وینگ چون کاران خوش اقبال که نزد استاد ایپ من تعلیم دیده اند.

سی کنگ چوتزچون (Sigung ChowTze Chuen) متولد 1925 میلادی می باشد. او وینگ چون را در سال 1955 شروع کرد و سعادت این را داشت که به مدت 17 سال در کنار استاد بزرگ، ایپ من آموزش ببیند. او یکی از معدود دانشجویان نزدیک به استاد ایپ من بود.

+ نوشته شده در  ساعت 0 قبل از ظهر  توسط مرتضی باقرپور  |